Akrabamın dedesi eşeği döve döve öldürmüş. Soyu torunları komple şizofreni.
Yengem temiz çamaşırları yere döken köpeği kaynak suyla yakmış. Çocuğu olmuyor.
Babam kediye taş attı bir yerde ayağını kırdı. Ertesi gün ayağını kırdı.
Tanıdığım hayvanları hep döverdi. Beş çocuğu da ruhsal olarak hastalar.
Babam ergenken amcası komşu köpeğini dövdürtmüş. Babam şimdi ruh hastası.
Annem kedinin beline vurmuş. Kedi topal kalmış. Kendisi ve ben sürekli bel ağrısı çekiyoruz.
Komşu, köpeği dövdü. Doğar doğmaz yavrularını anneden ayırdı. Hapiste yatttı, evlendi ama çocukları olmadı.
Kayınvalidem canlı fareyi ateşe attı. Kendi altı yıl yatalak yattı.
Komşumuz kediyi taşlayarak öldürdü. Bir hafta sonra kavgada kafasına taş gelerek öldü.
Babam yıllar önce tilkinin yavrularını suyla boğdu. Aradan çok geçmedi babamın üstüne toprak uçtu altında kaldı.
Komşumuz köpeğimizi zehirledi çok ağladık. O sene içinde dağ gibi inekleri ahırda kendi kendine öldü.
Babam eşeğin kafasına vura vura dövermiş. Ben ve kardeşimde sürekli kafada sorun oluyor.
Komşumun eşi civcivleri yedi diye, köpeğini vurmuş. Sürekli torununun gözleri titriyor.
Kaynatam eşeği kafasına balta vura vura öldürmüş. Şimdi üç evladı da kafadan hasta
Yukarıda, 2 hafta önce zulümle ilgili yaptığım hikaye sorumuza gelen cevapları paylaştım. Danışmanlıklarımda zaman zaman gelen problemlerin bir sebebinin de hayvanlara yapılan zulüm olduğunu görüyoruz.
Mekke’de inen ilk 294 ayetin 146’sı insan karakterini inceler. Bunun 20’si insanın olumlu yönlerini incelerken 126’sı olumsuz yönlerini dile getirir. Zulümde bu olumsuz yönlerden birisidir.
Peygamberimiz, müminin zulüm etmeyeceğini, zulme rıza da göstermeyeceğini ifade ederek “Merhametli kimselere Rahman da merhamet eder. Siz yeryüzündekilere merhametle davranın ki gökte olan da(Allah) size merhamet etsin.”* buyurur.
Açlıktan karnı sırtına yapışmış bir deveyi gören Allah resulü; “Bu dilsiz hayvanlar hakkında Allah’tan korkunuz.”* buyurmuştur. Enes b. Malik ise yolculuk esnasında mola verildiğinde hayvanların sırtındaki yükler indirilmeden namaz kılmadıklarını söylemiştir.
Resulullah (sav) bir yolculuğu esnasında bir bahçede bağlı bir devenin inlediğini görünce ona doğru yöneldi. Şefkatli elleriyle devenin kulaklarını okşamaya başladı. Hayvancağız hemen sakinleşiverdi. Zavallı hayvanın aç bırakıldığını anlayan Peygamberimiz -sallallahu aleyhi ve sellem-
“Kim bu devenin sahibi?” diye seslendi. Ensardan bir delikanlı,
“O benimdir, ey Allah’ın Resulü” diyerek cevap verdi. Bunun üzerine Hz. Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem- ona döndü ve
“Sana verdiği şu deve hakkında Allah’tan korkmuyor musun?” *** diyerek sahibine hayvanların birer emanet olduğunu ve onların haklarına riayet edilmesi gerektiğini hatırlattı.
Onlar olmasaydı semadan yağmur inmeyeceğini,**** ifade eden Allah resulü, "Ey Allah'ın Resulü! Bize hayvanlar(a yaptığımız iyilikler) için de ücret mi var?" diye soran ashabına "Evet! Her "yaş ciğer" (sahibi) için bir ücret vardır" demiştir.
Kendisi ve soyunda hayvanlara zulüm bulunanların hayvanlara yem, su ve süt vermelerini tavsiye ederim. Çünkü tevbe ve sadaka günahı giderir.
*Ebû Dâvûd, Edeb 58
**Ebû Dâvûd, Cihâd 44
***Ebû Dâvûd, Cihâd, 44
****İbn Mâce, Fiten, 22
***** Buhari, Şirb 9