Ramazan ayında yaptığımız online WhatsApp grupları İtikaf Kampı geri dönüşlerini paylaşıyorum:
Meğer ne çok tövbe edilecek yanlışım varmış. Kendimi, günlük hayattaki beni görmemi sağladınız. Bugün müzik açtım ve ne kadar yanlış sözler olduğunu ilk defa bu kadar fark ettim. Ramazanımın son haftası öyle güzel geçti ki… Samimiyetle söylüyorum, Allah adına verdikçe bu ay gelirim kat kat arttı.
Programa katılırken ettiğim tövbelerimi aslında ne kadar gelişi güzel ettiğimi anladım. Her tövbede daha da şaşırarak, örnek alarak yapmaya çalıştım. Eşimle sıkıntılarım var. Paylaştığınız tövbe ve dualarımın kabulüyle biraz daha iyiyiz.
Sayenizde çok bereketli bir hafta geçirdik. Ses kaydı, kitap, video ve diğerleri hepsi birbirinden değerli paylaşımlardı. Sizin vesilenizle kitabı da aldım, diğer videoları da izledim. Artık düşmanımızı daha iyi tanıyorum.
Eğer kişi tövbede samimi olursa ve kefaret ödemesi gereken hususlarda maddi imkânı yoksa, Allah edeceği tövbenin kefaret gerektiren maddi imkânlarını kişiye ulaştırır. Ben kitabı aldım ve başlangıçtaki sadakayı bizzat kendim hemen verdim. Sonrasında kitabı bitirdim. Her bir tövbenin sadakasını, hayrını not aldım ve kitap bitmeden birkaç gün önce, tüm bu hayırların maddi karşılığı hiç beklenmedik bir yerden bana ulaştı. Gelen miktar, not aldığım miktarla aynıydı. Şunu anladım ki; tövbede samimi ve ihlaslı olana tüm yollar açılıyor ve özel bir izinle rızkı da veriliyor.
Ben de tövbe ettikçe bir hüzün geldi, pişmanlıkla her satırı içtenlikle okudum. Kendimi arınmış, yeni bir sayfa açmış gibi hissediyorum.
Ben çok istifade ettim. Bence bugünün insanının ihtiyacı bu: Bir program dahilinde her gün belli görevlerle, topluca ilerlemek. Bu şekilde daha yapılabilir oluyor. En son yapılan anket de çok motive ediciydi. Kitap ne zamandır elimdeydi, arada videolara da bakıyordum ama böyle disiplinli bir şekilde değildi.
Ruhsal bunalımlar yaşadım, hâlâ da yaşıyorum. Evde bir anda elektrikler kesildi, elektrik direğinden bağlantı kopmuş. Evdeki herkes bir anda hırçınlaştı. Her şeyden çok tövbeye ve istiğfara daha çok sarılma arzusu doğdu.
Tövbeleri okudukça farkındalık oluştu. Ne kadar yanlış kelimeler kullandığımı fark ettim. Videolar çok etkileyiciydi. Katılmayan arkadaşlarıma da tavsiye ettim. İnşallah en kısa zamanda kitabı alıp devam etmek istiyorum.
Manevi anlamda huzur ve hafifleme hissettim. Hem fiziksel hem ruhsal pişmanlıklarım için tövbe ettim, sadakalara niyet ettim. Kur’an ve sünnette olmayan hiçbir uygulama olmaması beni rahatlattı ve güven verdi.
Arkadaşımın vesilesiyle katıldım gruba. Başta inancım yoktu ama tövbe etmeye başladıkça ağladım. Ağladıkça kendimi günahkâr hissettim. Günahlarım gözümün önünden film şeridi gibi geçti. Oysaki ne kadar da hafife almışım onları.
Tövbe dualarını gözyaşıyla okudum. Karın ağrısı, halsizlik çok yaşadım ama bugün sırtımdan bir yük kalkmış gibi hissediyorum. Allah razı olsun. Tövbe namazına devam etmek niyetim. Rabbim ebeden razı olsun.
Hayatımda değiştiremediğim bir sıkıntıyı tövbe ve sadakalarla değiştirme fırsatım oldu. Az da olsa sadakaya devam ettikçe problemler neredeyse yok oldu. Üzerimde bir yükle geziyormuşum, şimdi sırtım hafifledi.
Tövbeleri yaptığım günlerde kuyruk sokumu bölgemde ağrı oluyordu, yapmadığım günlerde ise kayboluyordu. En son şirk tövbesi yaparken iç bulantısı ve bacaklarda güçsüzlük hissettim, öyle ki bir süre oturduğum yerden kalkamadım. Kur’an’a ve sünnete uygun yapıldığı için güven hissediyorum. Ramazanın son 10 gününe denk gelmesi de ayrıca güzeldi. İnşallah bayrama arınmış olarak kavuşuruz.
İkinci gün sahurda kalktığımda hiç rahatsızlığım yoktu. Sabah 9’da şiddetli kusma başladı. Akşama kadar yataktan kalkamadım. Aynı saatlerde annem de halsizleşti. Akşama kadar yattı. Akşam kız kardeşim işten geldi, hiçbir şeyi yokken birkaç saat sonra o da hastalandı. Hastaneye gitti, tahlil yapılmasına rağmen hiçbir şey çıkmadı. 3. gün ishal oldum. Kan tahlili yaptırdım, hiçbir şey çıkmadı. Erkek kardeşim de aynı gün bizimle beraber hastalandı. Çok tuhaf bir hastalık süreciydi.
Tövbeleri okurken bana gülme geliyordu, sürekli kendimi tutamıyordum. Bazı yerlerde aniden ağlama geliyordu ama gülen de ağlayan da sanki ben değildim. Çok şaşkınım. Dalga geçer gibi gülüyordum ama içimde başka bir şey oluyordu.
Yılmaz Bey’in kitabını uzun zaman önce almıştım. Tövbe namazı kılıyor, zikirlerimi çekiyorum. Bu kitabın çok faydalı olduğunu düşünüyorum. Yılmaz Bey’in videolarından da çok faydalandım. Bu kampta tekrar yapmakla, tekrar tekrar günahlarımın farkına vardım. Her okuyuşumda başka bir günah aklıma geliyor.
Ağaç diktim, kuyu açtırdım ve düzenli sadakalar verdim. Özellikle sadaka tavsiyelerinden sonra ayağım ağrısa sadaka verdim geçti. Önemli bir toplantıya girmeden önce sadaka vermeyi öğrendim. Musallat mı var, sadakayla def etmeyi öğrendim. Kilo mu vermek istiyorum, sadaka vererek başladım. Şükürler olsun.