Kur’an ve sünnette günahın insanın manevi hayatı, davranışları ve diğer insanlarla ilişkileri üzerindeki olumsuz etkilerine dikkat çekilmektedir. Günahın alışkanlık hâline gelmesi ve kişinin bundan dönmemesi, manevi duyarlılığının zayıflamasına ve şeytanın telkinlerine karşı daha açık hâle gelmesine zemin hazırlayabilir.
Bu durum kişinin aile hayatına da yansıyabilir. Öfke, inatçılık, bencillik, anlayışsızlık, düşüncesizlik, merhametsizlik, cimrilik, savurganlık veya nefsânî arzuların kontrol edilmesinde yaşanan güçlükler, eşler arasındaki sevgi ve saygıyı zaman içerisinde zedeleyebilir.
Benim aile sorunlarına yaklaşımım, klasik aile terapisi veya psikoterapi yöntemlerinden farklı, dinî ve manevi bir değerlendirme çerçevesine dayanmaktadır. Tarafları psikolojik açıdan değerlendirmek veya bir ruhsal rahatsızlığın teşhis ve tedavisini yapmak yerine; eşlerin kendi davranışlarını, birbirlerine karşı sorumluluklarını, kul hakkını ve manevi hayatlarını gözden geçirmeleri üzerinde duruyorum.
Bu çerçevede tevbe, istiğfar, dua, sadaka, helalleşme, kul hakkının telafisi ve yerine getirilmemiş dinî sorumlulukların tamamlanması gibi uygulamalar ele alınmaktadır. Amaç, kişinin Allah’a yönelmesi, kendi hata ve sorumluluklarıyla yüzleşmesi ve mümkün olan hususlarda telafi yoluna gitmesidir.
Bazı kişiler bu süreç içerisinde kendilerini daha sakin ve huzurlu hissettiklerini, davranışlarını daha fazla sorgulamaya başladıklarını ve aile içi ilişkilerinde olumlu değişiklikler yaşadıklarını ifade etmektedir. Bunlar kişilerin kendi tecrübeleri ve geri bildirimleridir.
Peygamber Efendimiz (sav), şeytanın aileyi ve eşler arasındaki ilişkiyi bozma çabasını şöyle anlatmaktadır:
“İblis tahtını su üzerine kurar. Sonra kötülük yapmak üzere askerlerini sağa sola gönderir. Makam ve mevkice ona en yakın olan, fitnenin en büyüğünü yapandır. Hepsi yaptıklarını anlatmak üzere İblis’in yanına gelir ve içlerinden birisi:
‘Ben şunu, şunu yaptım.’ der. Ancak İblis ona:
‘Senin yaptığın da bir şey mi?’ der.
Sonra bir başkası gelir ve:
‘Falan adamı, karısından ayırıncaya kadar onun yakasını bırakmadım.’ der. İblis onu kendisine yaklaştırır ve:
‘Sen ne büyük iş başardın!’ diyerek onu över.”[1]
Bu hadis, şeytanın aile üzerindeki faaliyetlerinden birinin eşlerin arasını bozmak, aralarında ayrılık meydana getirmek ve evlilik birliğini sona erdirmeye çalışmak olduğunu göstermektedir.
Sunulan hizmet dinî ve manevi destek kapsamındadır; aile terapisi, tıbbi veya psikoterapötik teşhis ve tedavi niteliği taşımaz. Aile içi şiddet, ciddi ruhsal rahatsızlıklar veya profesyonel müdahale gerektiren durumlarda ilgili uzman ve kurumlara başvurulmalıdır.
Kaynak
[1] Müslim, Münâfikûn, 67 (2813).
Bu durum kişinin aile hayatına da yansıyabilir. Öfke, inatçılık, bencillik, anlayışsızlık, düşüncesizlik, merhametsizlik, cimrilik, savurganlık veya nefsânî arzuların kontrol edilmesinde yaşanan güçlükler, eşler arasındaki sevgi ve saygıyı zaman içerisinde zedeleyebilir.
Benim aile sorunlarına yaklaşımım, klasik aile terapisi veya psikoterapi yöntemlerinden farklı, dinî ve manevi bir değerlendirme çerçevesine dayanmaktadır. Tarafları psikolojik açıdan değerlendirmek veya bir ruhsal rahatsızlığın teşhis ve tedavisini yapmak yerine; eşlerin kendi davranışlarını, birbirlerine karşı sorumluluklarını, kul hakkını ve manevi hayatlarını gözden geçirmeleri üzerinde duruyorum.
Bu çerçevede tevbe, istiğfar, dua, sadaka, helalleşme, kul hakkının telafisi ve yerine getirilmemiş dinî sorumlulukların tamamlanması gibi uygulamalar ele alınmaktadır. Amaç, kişinin Allah’a yönelmesi, kendi hata ve sorumluluklarıyla yüzleşmesi ve mümkün olan hususlarda telafi yoluna gitmesidir.
Bazı kişiler bu süreç içerisinde kendilerini daha sakin ve huzurlu hissettiklerini, davranışlarını daha fazla sorgulamaya başladıklarını ve aile içi ilişkilerinde olumlu değişiklikler yaşadıklarını ifade etmektedir. Bunlar kişilerin kendi tecrübeleri ve geri bildirimleridir.
Peygamber Efendimiz (sav), şeytanın aileyi ve eşler arasındaki ilişkiyi bozma çabasını şöyle anlatmaktadır:
“İblis tahtını su üzerine kurar. Sonra kötülük yapmak üzere askerlerini sağa sola gönderir. Makam ve mevkice ona en yakın olan, fitnenin en büyüğünü yapandır. Hepsi yaptıklarını anlatmak üzere İblis’in yanına gelir ve içlerinden birisi:
‘Ben şunu, şunu yaptım.’ der. Ancak İblis ona:
‘Senin yaptığın da bir şey mi?’ der.
Sonra bir başkası gelir ve:
‘Falan adamı, karısından ayırıncaya kadar onun yakasını bırakmadım.’ der. İblis onu kendisine yaklaştırır ve:
‘Sen ne büyük iş başardın!’ diyerek onu över.”[1]
Bu hadis, şeytanın aile üzerindeki faaliyetlerinden birinin eşlerin arasını bozmak, aralarında ayrılık meydana getirmek ve evlilik birliğini sona erdirmeye çalışmak olduğunu göstermektedir.
Sunulan hizmet dinî ve manevi destek kapsamındadır; aile terapisi, tıbbi veya psikoterapötik teşhis ve tedavi niteliği taşımaz. Aile içi şiddet, ciddi ruhsal rahatsızlıklar veya profesyonel müdahale gerektiren durumlarda ilgili uzman ve kurumlara başvurulmalıdır.
Kaynak
[1] Müslim, Münâfikûn, 67 (2813).